ایرن‏آن

در شماره دهم " كيهان فرهنگي " (1) به بهانه مصاحبه با " تقي مدرسي "، نويسنده ايراني الاصل مقيم آمريكا، مطلبي درباره " سلمان رشدي " و كتاب " آيات شيطاني " به چاپ رسيده كه بسيار قابل تأمل است. مقاله مزبور به گونه اي به چاپ رسيده كه در نگاه اول نمي توان از محتواي آن آگاه شد؛ اسم تقي مدرسي جز در پيشگفتار ذكر نشده و تصويرش نيز نه در همان صفحه اول مقاله، بلكه در صفحه بعد و به صورتي كه در نگاه اول قابل تشخيص نباشد، آمده است.

..........................................

بعد از انتشار كتاب " آداب زيارت " از يك ايراني مقيم آمريكا به نام " تقي مدرسي " ـ كه با استفاده از يك جوّ كاذب تبليغاتي امكان معرفي يافت ـ دو كتاب ديگر از نويسنده كتاب " طوبا و معناي شب " با عناوين " سگ و زمستان بلند " و " زنان بدون مردان " انتشار يافته كه اين دومي ر چه سال 1357 در پاريس نگاشته شده، اما براي اولين بار اين است كه به چاپ مي رسد.

........................................

نشريات جديدي كه اين روزها از هر گوشه و كنار مي رويند ريشه در خاك واحدي دارند و آن "ژورناليسم حرفه اي " است.
مشخصه اصلي ژورناليسم حرفه اي آن است كه خود را به سخيف ترين گرايش ها و سليقه هاي روز فروخته است و روي به ابتذال آورده و براي جلب مشتري دست به همان كارهايي مي زند كه پاتوق هاي كنار خياباني مي زنند:

.........................................

نوروز يا روز نو، در همه تقاويم، در همه دوره‏ها و در ميان همه فرهنگها، با اسامى گوناگون مطرح بوده و هست. گردش زمين به دور خورشيد و پديد آمدن روز و شب و فصول سال و نيز حركت ماه بر گرد زمين، بشر را به محاسبه واداشته و به طور طبيعى تقويم را پديد آورده است. آغاز هر سال، شروع جديدى است كه خود به نوعى انسان را با احساسى تازه و تولدى نو به حركت در مى‏آورد.

..............................................

حاشيه نگاري از حضور رهبر معظم انقلاب در حرم امام رضا(ع)

ظهر٬ باران که شروع شد نگرانی توی چشم های همه پیدا شد. همه دعا می کردند خدا کند باران قطع شود. می ترسیدند نکند سخنرانی آقا که قرار بود در صحن جامع رضوی باشد لغو شود. یاد شعار مردم چالوس افتادم: باران رحمت آمد٬ رهبر ما خوش آمد

یکی از بچه ها خبر آورد سخنرانی به جای صحن جامع در رواق امام خمینی برگزار می شود. از یک طرف خوشحال شدم که بالاخره آقا سخنرانی می کند و از یک طرف نگران که این همه جمعیت عاشق و فضای محدود رواق و من بیچاره و جا ماندن و ...

..........................................